kuifje

Startspot.nl

Als startpagina - Bij je favorieten - Eigen startpagina

Dating

» Meer dating!

Aanmelden

Bekijk of de naam nog vrij is en registreer de naam:

.startspot.nl

Overzicht

Kuifje in eigen persoon

Kuifje in eigen persoon

Geschiedenis van Kuifje

Kuifje begon zijn loopbaan als verslaggever van het Brusselse blad le Petit Vingti√®me, aan het einde van de jaren 20. De jonge tekenaar Herg√©, zijn geestelijke vader, was lichtelijk jaloers op zijn schepping. Hij zelf had er altijd van gedroomd een groot journalist en fotograaf te worden. Kuifje is een verslaggever die niet klakkeloos opschrijft wat hem wordt verteld, in plaats daarvan gaat hij zelf op onderzoek uit en laat hij zich door niemand afschrikken. Kuifje's eerste reis ging naar de Sovjetunie. In de volgende avonturen vertrekt Kuifje naar Congo ( Dit was toen nog een kolonie van Belgi√ę ), en naar America. Kuifje zat nooit stil, dit blijkt uit zijn volgende avonturen. Hij komt vereenvolgens in de Arabi√ę, Midden- America, Zuid-America en nog een keer in Zuid-America, in China, in Tibet en zelfs twee keer op de maan, namelijk Raket naar de maan en Mannen op de maan. Zo vaak als Kuifje reist, zo weinig zit hij nog achter de schrijfmachine. Soms loopt hij nog wel met een fototoestel rond maar nooit lezen we diepgravende interviews, heet van de naald opgeschreven nieuws of breed gedocumenteerde achtergrondreportages.

Kuifje in Amerika

Kuifje in Amerika

Het gebrek aan Indianen gebaseerde verhalen was het resultaat van de auteurs wens om zo veel mogelijk te laten zien over Amerika. Kuifje zijn doel was dan ook om zoveel mogelijk als kon van Amerika te laten zien in zijn korte verblijf: Vuurgevechten, Cowboys en Indianen, woestijnen, prairies en de laatste fabrieken. Dit resulteerde in een hectisch en snelbewegend verhaal, één van de meest belangrijke aspecten in het boek. Net zoals in Kuifje in de Congo, is dit boek ook opnieuw vormgegeven in 1945, maar er werd niets belangrijks veranderd. Het waren meer subtiele veranderingen, het waren eigenlijk standaard dingen die goed moesten zijn in een album zoals dat een persoon die links in het venster opkomt er rechts weer uitgaat, anders lijkt het of hij achteruit loopt. Dit gebeurde niet lang voordat hij beroemd werd als de Meester in de strip.

De Blauwe Lotus

De Blauwe Lotus

Het vorige avontuur was "open" afgesloten en Herg√© liet Kuifje naar het Verre Oosten afreizen om verder te gaan met zijn onderzoeken. Hij was gewaarschuwd door de huiskapelaan van de Chinese studenten van de Universiteit van Leuven om voorzichtig om te gaan met zijn portret van China, en om eerst wat onderzoek te doen. De huiskapelaan bracht hem in contact met een jonge Chinese Student, Chang Chong-Chen genaamd. De twee hadden urenlange discussies over verschillende onderwerpen, ook leerde Chang Herg√© veel over de geschiedenis en de cultuur van zijn moederland. Herg√© gaf later toe dat dit pure educatie voor hem was: "Voor mij in die tijd was China bevolkt met vage, personen met smalle ogen die ook nog eens dieronvriendelijk genoeg waren om vogelnestjes te eten, om varkensstaarten te dragen en kinderen in rivieren te gooien." Herg√© had in geen van zijn andere avonturen zo vertrouwd als in De blauwe Lotus. Hij was zo be√Įnvloed door de gesprekken met Chang dat hij een persoon in zijn boek ernaar noemde. Chang is √©√©n van de echte vriende die Kuifje ontmoet in zijn avonturen. Ook is het belangrijk voor Herg√© om zoveel van China te leren. Heel zijn mening erover is compleet veranderd. Herg√©s maakte van dit avontuur √©√©n van de meest politieke albums. In die tijd woedde ook de Chinees-Japanse oorlog en Herg√©s weergave daarvan in De blauwe Lotus kan dan ook gezien worden als een waar geschiedenisboek. Het gedeelte waar Chinese bandieten de oorzaak van waren en als daders werden aangewezen was bijna gelijk aan het incident bij Moukden op de rails wat de Japanse troepen konden gebruiken. Deze konden zo China binnenkomen. Herg√© nam bedachtzaam een pro-Chinese houding aan in het boek. Hij beschuldigde openlijk de Westerse troepen in het conflict. Het boek is fraai ge√Įllustreerd met Chinese tekeningen door de echte Chang, aanmoedigend de boycot van Japanse goederen en de aanval van het imperialisme. De moed die hiervoor nodig was, was verre van populair. Door het boek kwamen Japanse delegaties in protest in Brussel en er was veel tegenstand tegen de publikatie

De krab met de Vergulde scharen

De krab met de Vergulde scharen

Het is de eerste keer dat Kapitein Haddock verschijnt in het verhaal, wat het verhaal zeer interessant maakt. Het schijnt dat Hergé nu besloten heeft dat Kuifje een andere vriend nodig heeft dan Bobbie. De eerste keer zien we Kapitein Haddock als een dronken man op pagina 14 van het boek. Kuifje kijkt door het dronken uiterlijk heen van Kapitein Haddock en neemt hem mee als ze ontsnappen van de Karaboudjan. Hergé is erg realistisch in zijn portret van Kapitein Haddock. Hij rechtvaardigt Kuifjes vertrouwen niet direct en wordt eigenlijk direct somber, hij maakt zelfs een paar vergissingen! Er zijn wat verschillen aan te merken op Kapitein Haddock's liefde voor alcohol tussen verschillende albums. In latere avonturen heeft Kapitein Haddock een komische zwakte voor alcohol terwijl hij in dit album erg bruut en kwaad wordt door de alcohol. Hij zorgt er bijna voor dat een reddingsboot in de vlammen opgaat, een vliegtuig neerstort ook laat hij Kuifje in verschillende delen van het verhaal bijna stikken ( Letterlijk en figuurlijk ). Het is de de Noord-Amerikaanse woestijn die de Kapitein onderwerpt aan de droogte waar hij zo slecht tegenkan. Hierna is hij zeker de moeite waard om terug te komen in latere avonturen.

De schat van Scharlaken Rackham

De schat van Scharlaken Rackham

In het tweede gedeelte van de schatzoekerij, zien de eerste verschijning van Professor Zonnebloem. Elke keer dat hij probeert om met Kuifje mee te gaan op zijn avontuur valt in het water, hierdoor moet hij, want hij moet en zal meegaan, als verstekeling aan boord van De Sirius gaan. Het lijkt erop alsof Professor Zonnebloem wordt getest in dit album. Het is net alsof Hergé wil kijken of hij wel permanent in zijn albums terug kan keren. Kapitein Haddock onderging eenzelfde actie in het album: De Krab met de gulden scharen. Nog een nieuw element in dit verhaal was: Het kasteel van Kapitein Haddock en zijn butler "Nestor". In dit avontuur kwam er dan eindelijk een fundamentele verandering in de avonturen van Kuifje: Kuifje en zijn vrienden waren niet langer meer continu op reis. Ze hebben vanaf nu dus ook een uitvalsbasis in de vorm van een geweldig en schitterd kasteel. Dit is wel wat anders dan de moderne en nieuwe flats waar Kuifje in sommige albums een krantje zit te lezen. De personages zijn ook nu dus ook altijd op een rustige plaats waar ze uit kunnen rusten van de verschillende avonturen, tenzij Bianca Castafiore, de Milanese Nachtegaal (!?!?!?!?), zichzelf uitnodigt. Het kasteel, Molensloot genaamd, is gebaseerd op Cheverny, één van de vele kastelen in de Loire. Hergé koos uiteindelijk voor Cheverny vanwege de 2 mooie vleugels, zodat het minder pretentieus en luxe leek en beter om in te wonen. De originele naam die Hergé had bedacht voor het kasteel was Moulinsart, genoemd naar een klein Belgisch dorpje Sarmoulin genaamd, je moest het dan nog wel even omdraaien.

Kuifje en het Zwarte Goud

Kuifje en het Zwarte Goud

Kuifje en het zwarte goud bestond uit 3 verschillende versies, iedere versie verschilde enorm van de andere. De eerste versie kwam als eerst uit in Le Petit Vingtième op 25 september 1939, na De scepter van Ottokar. Met het uitbreken van de 2e wereldoorlog kwam er ook een eind aan Le Petit Vingtième en, met in de krant, Kuifje en het zwarte goud, welke was geeindigd aan het einde van pagina 26 van de moderne versie. Uiteindelijk werd het verhaal opnieuw gepubliceerd in Kuifje magazine op 6 september 1948. Voordat Hergé verder kon gaan moest hij eerst sommige van de eerder geschreven pagina's overdoen. De voorbijgegane jaren hadden nieuwe elementen en feiten met zich meegebracht voor De avonturen van Kuifje. Haddock en professor Zonnebloem bijvoorbeeld. Hergé moest deze nieuwe personen in het oude verhaal laten passen. Dit verklaart ook de verschijning van Kapitein Haddock op pagina 3 en verschijning op pagina 54. Hergé gebruikte komische effecten en uitdrukkingen om het plotselinge verschijnen van kapitein Haddock te verklaren. De kapitein probeert continu, tevergeefs, een verklaring te geven. Een grap aan het eind van het verhaal maakt kapitein Haddock zo gefrustreerd dat hij het nooit meer zal verklaren. De kapitein is eigenlijk een goede gelijkenis met Hergé, hij zegt alles wat Hergé graag had willen zeggen en heeft ook de zelfde inzichten. De derde versie is gemaakt in 1960 op verzoek van Hergés Britse uitgevers, Methuen. Sommige stukken in het boek waren zo oud geworden, zoals de gevechten tussen de Ariabieren en de Engelsen, dat er een nieuwere uitgave moest komen. De versimpeling van de inhoud ging gepaard met ook een betere uitgave van het boek. Uniformen werden aangepast aan de huidige tijd en olietankers werden als model gebruikt voor De geheimzinnige ster. In het boek komt ook Dr. Muller terug, hij heeft nu de alias van Professor Smith, maar het is toch de ondernemendheid van de Emir en zijn criminele zoon Abdullah die de beste verandering in het verhaal zijn. Hergé kon het niet laten om ze toch terug te laten komen tot vervelens toe voor Nestor en Kapitein Haddock.

De zaak zonnebloem

De zaak zonnebloem

Door velen wordt De zaak Zonnebloem gezien als √©√©n van Herg√©'s meesterwerken. Het is zeker een rijk verhaal gezien de verschillende onderwerpen en thema's. De snelheid, de actie en de techniek en het niveau van de tekeningen en de dialogen zijn, zeker in dit album van een zeer hoog niveau. In het begin van het album hebben we te maken met een vliegende start. De telefoon gaat, Nestor neemt hem op, en moet voor de tiende keer vertellen dat hij niet Dhr. Cutt, de slager, is. Inmiddels verteld Kapitein Haddock tegen Kuifje dat hij het vanaf nu rustig aan wilt doen. "Nee, nee, ik meen het serieus. Ik stop voorgoed, ik ga lekker genieten van de rust hier." Plotseling klinkt er een enorme knal: "BROOOOM" door de geweldige vreedzame rust. "Ja lekker rustig hier, Kapitein!" zegt Kuifje ironisch. In de stromende regen rennen ze terug naar het kasteel van Kapitein Haddock. Zonder dat ze het merken worden ze geobserveerd door spionnen. De storm gaat door terwijl ze allang in het kasteel zitten. Ramen knallen en waaien open, gevolgd door een kostbare collectie ornamenten. Dan is opeens de stroom weg. Terwijl iedereen zeer gespannen is door de gebeurtenissen wordt er ineens krachtig op de deur geklopt: "Wat zal ik doen? Zal ik...Zal ik open doen, meneer?" vraagt een ge√Įrriteerde Nestor. "Ja, Nestor", antwoord de Kapitein, terwijl hij een wond bij zichzelf verzorgd.

Kuifje in tibet

Kuifje in tibet

Hergé schreef Kuifje in Tibet tijdens een zware persoonlijke crisis. Door zijn steeds terugkerende nachtmerries moest hij op consult gaan bij een psycholoog. Deze vertelde hem dat hij het album nooit af zou krijgen. Hij heeft het toch afgemaakt, maar het was wel heel moeilijk voor hem. Dit resulteerde ook in het feit dat dit album een heel speciaal album werd. De kwaliteit is gewoon veel hoger. Het boek zit ook ingewikkelder in elkaar dan andere albums. In Kuifje in Tibet staat Kuifje, bijna, compleet alleen. Er is in het hele boek geen angst of kwaad te vinden, zelfs de Yeti blijkt een warm hart te hebben aan het eind van het album. De weinige personen en de simpelheid van het plot geven dit boek toch dat het een aardig en zeer boeiend verhaal is. Het verhaal gaat erover dat Kuifje op zoek is naar zijn verloren vriend, Chang. We zien Kuifje in zijn meest menslievende rol. Zijn enige compagnon in dit album is Kapitein Haddock, die veel humor geeft aan dit verhaal. En dat is maar goed ook want anders zou dit verhaal totaal ondergedompeld zijn in sentimentaliteit. In dit enorme personlijke boek kunnen we goed zien dat hergé ruimte nodig had, tijdens het schrijven van het album. De verschillende frames zijn enorm leeg, eigenlijk zit er alleen maar wit ( van de sneeuw en ijs ) in en uiteraard de personages. We kunnen ook goed zien dat Hergé enorm is geinteresseerd in het Verre Oosten en het paranormale. Ondanks de hallucinerende kant aan het verhaal verloor Hergé niet de exactheid van zijn werk. Zo verzamelde hij veel informatie over de Yeti. Veel daarvan was aan hem gegeven door Bernard Heuvelmans. Met hem had hij de 2 avonturen op de maan geschreven. Door al die exactheid van hergé kwam hij in moeilijkheden. Sommige dingen zijn nu eenmaal moeilijk op papier te zetten. Een ander voorbeeld van veel affectie met de realiteit gaat over het voorval met de luchtvaart. Een medewerker van Indian Airways beklaagde zich over de scene waarin een vliegtuig neerstort. Hergé trok dit zich zo aan dat hij de naam van de maatschappij veranderde in Sari Airways. Gezien de vele luchtvaartmaatschappijen in India, gaf Hergé de mensen toch het idee dat er een Sari Airlines ook echt bestond.

Kuifje en de Picaro's

Kuifje en de Picaro's

Het eerste wat direct opvalt in dit, als laatste compleet afgemaakt verhaal, is Kuifje zijn nieuwe levenswijze. Hij draagt niet langer die kniebroeken waar we zo aan gewend waren maar een zeer modieuze spijkerbroek. Hij komt het verhaal binnen rijdend op een moterfiets. Op zijn helm prijkt een sticker met het "Weg met bommen"-teken. Later in het avontuur komen we drastischere veranderinge tegen. De personages zijn veel passiever geworden, ze laten dingen nu eerder toe dan dat ze er direct op af gingen. De drang van Kuifje naar avontuur lijkt te zijn verdwenen. Hij lijkt eerst met Kapitein Haddock naar Tapiocapolis te gaan, maar komt uiteindelijk toch een paar dagen later. Terwijl sommige personages wat onderontwikkeld zijn getekend en weggezet door Herg√© zijn andere juist zeer magnifique weergegeven. Generaal Alcazar, is in dit avontuur niets meer dan in andere avonturen, speelt een fantastische en belangrijke rol. We ontmoeten zelfs zijn vrouw, "Peggy". Herg√© heeft haar gecre√ęerd op basis van schetsen van een vrouw die een lid van de Klu Klux Klan interviewde op TV. Nu waren er in de avonturen van Kuifje 2 afschrikwekkende vrouwen, namelijk de Milanese Nachtegaal en Generaal Alcazar's "lieverd", aldus professor Zonnebloem. Hij vindt het een perfect voorbeeld van een vrouwelijke omgeving. Dan verschijnt daar ineens Generaal Tapioca, over wie veel is gesproken maar die eigenlijk nog nooit echt in een avontuur heeft meegespeeld. De "modieus geklede fascist" past zeker in de beelden die we inmiddels van hem hebben kunnen maken. Andere personen die hun terugkeer maken in dit album zijn Ridgewell en Pablo. Zij verschenen eerder in Het gebroken oor. En Kolonel Sponsz, hij heeft zich eerder laten zien in De zaak Zonnebloem. Dit avontuur van Kuifje is er weer √©√©n die zich met politiek bezighoudt, net zoals in De scepter van Ottokar. Kuifje komt eigenlijk gelijk terecht in politiek aangelegenheden tussen verschillende langen. Herg√©s politieke inzicht, vertaald naar de vershillende personages, lijkt enorm veranderd met de albums Kuifje in de Sovjetunie en De blauwe Lotus. Hij lijkt gedesillusioneerd. Kuifje helpt de Picaro's om hun gevangen vrineden te bevrijden. Het boek geeft ons het idee dat er een "show" wordt opgevoerd. Bianca Castafiore wordt gearresteerd nadat iemand haar telefonisch heeft aangegeven. Ze wordt ook weer, tijdens de carnavalsviering, vrijgelaten. Gelijk zingt ze uit volle borst het Juwelen lied van Faust. Generaal Alcazar laat zich in zijn beste outfit als "Jolly Folly" zien, je moet jezelf eens afvragen hoe zo iemand ooit een schitterende messenwerper geweest kan zijn.

Bobby in eigen persoon

Bobby in eigen persoon

Kuifje in Afrika

Kuifje in Afrika

Het verhaal kwam in Le Petit Vingti√®me tussen 5 juni 1930 en 11 juni 1931. Net zoals de voorgaande was het eerst uitgegeven als een boek door Editions de Petit Vingti√®me, later werd het opnieuw uitgegeven door Editions Casterman, die alle exclusieve rechten had gekregen voor al Herg√©s Franse werken. In 1946, herschreef Herg√© het boek voor publikatie in kleur. Ook bracht hij verschillende wijzigingen aan de inhoud, speciaal ideologische, zoals, bijvoorbeeld, de hierboven vernoemde klas, deze was gewijzigd in een rekenles. Ondanks de veranderingen, ging het boek door een periode van schande in de vijftiger jaren, door de herkolonisatie van Afrika. Verbazingwekkend was het dan ook dat een Za√Įrees magazine melding maakte van het weer verschijnen van de strip in 1970, het was toen ook weer makkelijk te verkrijgen. Het boek heeft niet de nieuwigheid die Kuifje in de Sovjetunie had of het avontuur zoals in Kuifje in Amerika, maar het is ongetwijfeld een vreemde collectie van koloniale clich√©s en het geeft een goed inzicht in hoe de Europeanen toen keken naar Afrika.

De Sigaren van de Farao

De Sigaren van de Farao

Het avontuur, oorspronkelijk genaamd Kuifje in het Verre Oosten was lichtelijk be√Įnvloed door onderwerpen uit die tijd, speciaal de affaire van de vole van Tutanchamon. Dit leek Herg√© z√≥ te interesseren dat hij het onderwerp later in De 7 kristallen bollen nog een keer naar voren bracht. Het was toch weer een achtergrond over de handel in drugs en wapens en wat dat voor de wereldgemeenschap betekende. De beste handelaar van die tijd was de Fransman Henry de Montfreid, die net een erg succesvolle autobiografie Secrets of the red sea had uitgegeven. Het schijnt dat de kapitein die Kuifje redt van de verdrinkingsdood is gebaseerd op Henry de Montfreid, om duidelijk aan te geven dat wapenhandelaren en -smokkelaars ook goede kanten hebben. Andere personen die ge√Įntroduceerd werden in Cigars of the Pharoah zijn de schurk Rastapopoulus, de superverkoper Oliviera de Figueira en, natuurlijk, de tweelingdetectives Jansen & Janssen, die in de zwart/wit versies X33 and X33A genoemd worden. Zij spelen grote rollen in verschillende avonturen van Kuifje. Herg√© maakte wat interessante veranderingen toen het boek opnieuw werd geschreven in 1955. Hij heeft bijvoorbeeld weggelaten het stuk dat Kuifje oog in oog komt te staan met een verschrikkelijke collectie van slangen. Een ander vreemd detail was op pagina 15, waar de Sjeik Kuifje vertelt dat hij al jaren Kuifje zijn avonturen leest. Hij liet Kuifje een boek zien dat hij bezat. Het betreffende boek was de eerste editie van, Kuifje in Amerika. In de tweede versie werd dit veranderd in Kuifje in de Congo, maar in de versie van 1955, was het veranderd in Raket naar de maan, dit avontuur had Kuifje nog niet eens beleefd. Het moest hem dan ook verbaasd hebben om te lezen wat hij in de toekomst allemaal voor avonturen zou gaan meemaken, inclusief de vrienden zoals Kapitein Haddock en Professor Zonnebloem die hij toen nog niet kende!

De Scepter van Ottokar

De Scepter van Ottokar

De data van het verhaal zijn vreemd en opmerkelijk. Het verschijnt in Le Petit Vingtième van 4 augustus 1938 tot 10 august 1939. Maar een paar maanden voordat Hergé begon met het schrijven van dit verhaal stond Oostenrijk onder serieuze druk van Duitsland. De Oostenrijkse Kanselier trad af onder druk van de Nazi's en, in de nacht van 11 op 12 maart 1938 vielen de Duitse troepen Oostenrijk binnen. Op 13 maart deelde Hitler mee dat hij Oostenrijk had geannexeerd. De Anschluss was nu kompleet en Oostenrijk was een lid van het Derde Rijk. Vandaar dat het verhaal De scepter van Ottokar niet meer is dan dat van een gefaalde Anschluss. Borduria wilt Syldavia annexeren met de hulp van Musstler (Is dit een kruising tussen Mussolini en Hitler?), wiens methoden veel vergelijkenis vertonen met die van Hitler. Ook vertonen de Bordurianen veel gelijkenis met de Nazi's. Hun namen, uniformen, vliegtuigen en zelfs hun overname van Syldaviainto Syldavia door de politieke groep , the "Iron Guard". Het lijkt erop dat Syldavia net zo slecht bewapend was tegen een overname net zoals zoveel Europese landen in die tijd. Zowel het militarisme en het politieke gedeelte als andere elementen uit het boek komen zo uit de geschiedenis(boeken). In dit avontuur zien we het debuut van de onvergetelijke Diva, Bianca Castafiore. Direct zodra ze Kuifje een lift geeft laat ze stukken horen uit haar ouvre waarmee ze beroemd is geworden, het Juwelenlied van Faust (Waarschijnlijk vinden de meesten het niet erg dat er geen cassettebandjes van zijn). Een ander aspect wat waard is om te vernoemen is de techniek die Hergé introduceert in dit verhaal om zijn lezers te informeren over Syldavia: Het plaatsen van een touristen brochure in het midden van het verhaal ( !!Binnenkort ook op deze site!! ). Deze brochure is zonder meer van groot belang voor het verdere verloop van het verhaal, zowel politiek als geografisch.

Het Geheim van de Eenhoorn

Het Geheim van de Eenhoorn

De schrijver brengt met veel gevoel 3 verschillende omgevingen in het verhaal. De eerste is die van het zoeken naar de 3 verschillende beelden van de eenhoorn, met daarin de oplossingen voor de schat. Ook krijgt de lezer daar al de gevechten te zien met de andere verzamelaars: de mysterieuze Sakharine en de gevaarlijke Vogel broeders. Het tweede gedeelte, wat duurt tot aan het eind van het verhaal, lijkt totaal niet met het verhaal te maken te hebben. Het gaat namelijk over het onderzoek van Jansen en Janssen naar de zakkenrollers. Als de zakkenroller is overmeesterd, vindt Kuifje √©√©n van de 2 uitblijvende aanwijzingen in een portemonaie, die die man had gestolen. Het derde gedeelte, en het meest frapante gedeelte, is het gedeelte over kapitein Haddock. In dit gedeelte verteld hij over de schitterende avonturen van Sir Francis Haddock, zijn voorvader. Het is leuk om op te merken dat dit de enige keer is dat een figuur uit "De avonturen van Kuifje" iets over zijn verleden verteld. Dit is in geen enkel ander album terug te vinden. De Eenhoorn zelf is een interessant aspect van het boek. De tekeningen van het schip zijn een resultaat van uitstekend onderzoek van Herg√©. Toch zal u er niet √©√©n speciaal schip in ontdekken. De tekeningen zijn namelijk veel be√Įnvloed door andere tekeningen uit het archief van het Scheepvaart Museum in Parijs. Wel heeft het schip veel weg van Franse oorlogsschepen aan het eind van de zeventiende eeuw. Schepen waren toen verdeeld in groepen, er werd toen gekeken naar hun vuurkracht. Als we goed kijken naar de tekeningen van Herg√© zien we dat de Eenhoorn 50 kanonnen had. Op basis van deze gegevens was het een schip van de derde rank of groep. Het was 40 meter lang en 11 meter breed. Het basismodel voor de Eenhoorn moet het schip Le Brilliant zij geweest, gebouwd in Le Havre door Salicon in 1690. Alleen de Eenhoorn aan de voorzijde van het schip, het boegbeeld, komt niet van het schip Le Brilliant. Dit komt waarschijnlijk van het Britse fregat, Unicorn, gebouwd in 1745, een aantal jaar later dan de gebeurtenissen zoals ze beschreven zijn in dit avontuur.

De Zonnetempel

De Zonnetempel

Het avontuur werd weer opgepakt daar waar het gestopt was ( Zo ongeveer op pagina 50 van De zeven kristallen bollen). Maar je had dat album niet hoeven lezen, want Hergé begon met een korte maar bondige samenvatting van het avontuur tot dan toe. De personen in het boek gingen week na week dieper in de Peruaanse jungle. Sommige delen van deze strip zijn nooit opnieuw gepubliceerd in de huidige versies, bijvoorbeeld daar waar Kapitein Haddock Coca kauwt om een kwaaltje te verdrijven en waar hij goud in zijn jaszakken stopt in de tempel van de zon. Bij het herschrijven van het album voor Kuifje voor de Casterman uitgave zijn veel fragmenten uit het album verdwenen. Het is ook interessant om te zien hoe selectief Hergé toen te werk ging. Een ander interessant aspect van het verschijnen van het verhaal in Kuifje magazine was het idee dat Hergé gaf aan zijn lezers omtrent de civilisatie van de Andes. Hergé was er zeker van dat hij zijn selectie buiten het verhaal plaatste, zodat zijn lezers niet struikelden over de details. Er is enorm veel onderzoek gedaan naar het verhaal, van verschillende potten tot en met verschillende tempels en graftomben. Hergé's hoofdbron voor deze informatie was een boek getiteld: Perou et Bolivie van Charles Weiner. De expeditie van Weiner, waar hij schetsen maakte van alles wat hij zag, komt erg veel overeen met de Sanders-Hardiman ethnografische expedition in het Kuifje album. Dit is dan ook het meest populaire Kuifje album, waarschijnlijk door de exotische omgeving en de kracht van de clou. Het is jaren later gekozen als een startpunt voor een volledige strip.

Mannen op de maan

Mannen op de maan

Het eerst geplaatste avontuur Mannen op de maan komt uit 1954 en is het 2e deel van Raket naar de maan dat niet in PEP verschijnt. Het verhaal begint daarom ook nogal plompverloren. Raket naar de maan kan bemachtigd worden als welkomsgeschenk bij een PEP-abonnement. Deze twee avonturen zijn misschien wel de beroemdste Kuifje-verhalen, vooral door het realistische SF-karakter: geen maanmannetjes of andere buitenaardse verschijnselen maar goed gedocumenteerde details en decors (getekend door Bob de Moor). Dit dubbel-avontuur is het eerste product van Studios Hergé.

Cokes in voorraad

Cokes in voorraad

Zo zien we in dit verhaal weer Emir Ben Kalish Ezab en zijn zoon Abdullah, Generaal Alcazar, Dawson, de voormalige chef van politie in Shanghai: Dr Muller, hij leeft hier onder de naam Mull Pasha, Allan en Rastapopoulos, wiens karakter nog meer uitgewerkt werd door Hergé. Gek genoeg komt Kuifje nooit echt oog in oog met zijn vijanden. In dit vreemde avontuur, komen en gaan de personages veelvuldig. Het lijkt erop alsof Hergé zich enorm thuisvoelt in dit album. Hij geniet er enorm van om met de verschillende personages en met zijn lezers te spelen. In de jaren na de publicatie van Cokes in voorraad werd Hergé er keer op keer van beschuldigd dat hij racistisch was. Dit gebeurde speciaal in een artikel dat verscheen in Jeune Afrique. Het lijkt oneerlijk, maar Hergé gaf zelf de aanleiding door heel vreemd met het herschrijven van albums om te gaan. Bijvoorbeeld in de Engelse editie van 1967. In de originele vorm spraken de Afrikanen in dezelfde taal als in Tintin in the Congo, "You speak well, Effendi. Wicked Arab, very wicked. Poor black men not want to be slaves. Poor black men want to go to Mecca." In de herschreven versie van 1967 was dit omgetoverd tot de volgende zinnen: "Yes, cap'n, understand. Arab is very wicked. One not want to be slaves, us, only want to go to Mecca." Nu werden de woorden dus afgekapt op zijn Amerikaans. Hergé veranderde ook de brief die de Emir stuurt naar Kuifje. In deze brief ging het over Abdullah, de zoon van de Emir, die bij Kuifje verbleef. In de eerste versie schreef hij het volgende: "Most esteemed and well-beloved friend, I entrust to you my son Abdullah, to improve his English. Here the situation is serious. Should any misfortune befall me I count on you, my friend, to care for Abdullah." De vernieuwde en herschreven versie ging als volgt: "This is to tell you, oh highly esteemed friend, that I entrust to you Abdullah, my adored son. Because here the situation is serious. Should misfortune descend upon me like the hawk upon the innocent gazelle (for the world is made of life and death) I am sure that Abdullah will find with you warmth and affection, refuge and peace. And in doing this you will be performing a fragrant act before Allah..." Wat voor mooie woorden de Emir ook gebruikte, allebei de versies zijn niet zo duidelijk als dat wat de bodyguard van Abdullah tegen Kapitein Haddock zeiard: "Sta stil jij!!....Waag het niet de zoon van mijn meester aan te raken!!..."

De juwelen van Bianca Castafiore

De juwelen van Bianca Castafiore

In dit avontuur leren we Herg√© kennen op zijn meest chaotische manier. Elke personage is niet zichzelf, ze gedragen zich anders dan normaal. Ook zijn ze er enorm van geschrokken dat Bianca Castafiore zichzelf heeft uitgenodigd heeft om naar het kasteel van Kapitein Haddock te komen. Kapitein Haddock is in het hele verhaal nadrukkelijk aanwezig. Kuifje is minder relaxed en adrem als anders. Dit blijkt als hij 's nachts uit wandelen gaat en door een doodnormale uil wordt opgeschrikt. In feite loopt alles in het honderd in dit avontuur en gaat niets zoals het in andere avonturen wel ging. Kijk maar naar het eerste plaatje van het binnenste van het kasteel. We zien een kapot deel van de trap waar iedereen over struikelt, dus niet alleen Jansen & Janssen, maar echt iedereen. De papegaai zorgt zo mogelijk voor nog meer beroering door dingen iedere keer te herhalen en zich steeds met de dialogen tussen verschillende personen te bemoeien. Ook zien we een veelvoud van verkeerde telefoonnummers. Maar de climax komt pas als professor Zonnebloem iedereen uitnodigt om naar zijn nieuwe uitvinding te komen kijken. Het gaat over een apparaat dat kleuren beelden kan overseinen. Het resultaat is dat we een scherm krijgen te zien waar totaal geen lijn inzit. Alle staat door elkaar. De haarscherpe tekeningen van Herg√© zijn eigenlijk in het hele boek niet terug te vinden. En dat is jammer. De juwelen van Bianca Castafiore is een simpel avontuur, maar het laat toch alle personages van Herg√© zien. Alle ingredi√ęnten zijn wel te vinden maar ze zijn heel vreemd gebruikt. De nooit bevestigde tendensen en eigenschappen van Herg√© zijn hier zeer duidelijk naar voren gebracht, zonder dat hij het zelf wist eigenlijk. Al met al is het dus een enorm interessant avontuur voor de geschiedenis van Herg√© en Kuifje. Ook is er nog op te merken dat er niet gereisd wordt in het avontuur. Het hele avontuur speelt zich af in en rondom het kasteel. Maar al met al is er toch veel beweging in het kasteel. In het begin is het verhaal niets anders dan een serie verschijningen en verdwijningen. Wanneer de juwelen dan eindelijk zijn gevonden dan rennen alle personages in het rond. Wat de uiteindelijke clou en oplossing is dat moet je zelf maar lezen...

Kapitein Haddock in eigen persoon

Kapitein Haddock in eigen persoon

Zoek naar een boek van kuifje

Vind onze producten


bol.com

Herge

Herge

Het Gebroken Oor

Het Gebroken Oor

In dit avontuur stuurt hij Kuifje naar Zuid-Amerika, en ook nog eens tot één van de meest fantasierijke landen. Dit bracht Hergé ertoe om zo precies mogelijk een portret ervan neer te zetten. San Theodoros is bijvoorbeeld een nabootsing van heel veel Zuid-Amerikanen. De operette samenzwering, de kloek uniformen en de rivaliteit tussen de verwisselbare generalen, Tapioca en Alcazar, die we later weer tegen zullen komen. Hergé had de mogelijkheid om iets te doen wat hem al zo lang fascineerde sinds hij iets ontdekte in het magazine, Le Crapouillot: De Grote Chaco Oorlog. Hij kon dit tekenen in de vorm van San Theodoros en zijn buurman Nuevo-Rico. Dit bloederige conflict tussen Bolivia en Paraquay begon in 1932 toen twee rivaliserende oliebedrijven die vochten over de boorrechten. 100,000 mannen overleden in de 3 jaar die de oorlog duurde. Hergé verandert Grote Chaco in Grote Chapo en verandert de namen van de oliemaatschappijen, maar de rest is hetzelfde als wat er toen gebeurd is. Hij introduceert ook in zijn verhaal Basil Bazarov, de wapendealer. Deze persoon is sterk gericht op Basil Zaharoff, die laatst werd aangekondigd in Le Crapouillot in 1930. Deze Griek, die door de Koning van Engeland tot ridder geslagen was, verdiende een fortuin door tijdens de eerste wereld oorlog wapens te verkopen aan beide zijden. In Het gebroken oor verkoopt hij eenzelfde hoeveelheid van het wapen 75 TRGP aan de regeringen van en San Theodoros en Nuevo-Rico. In dit avontuur, niet zoals zijn voorganger, blijven de politieke standpunten tot de achtergrond. Het vertellende verhaal is vol van heerschappij dat het plot aan het einde zo in elkaar zit dat je het alleen maar kunt waarderen.

De Zwarte Rotsen

De Zwarte Rotsen

Dit avontuur is een puur detective verhaal. Afgezien van het Schotse thema is het ook een beetje exotisch. Het belangrijkste aspect is het naast elkaar plaatsen van twee verschillende werelden. De huidige moderne wereld en een mysterieuze, vol met sagen en mythes. Een apart eiland, een kasteel als een ru√Įne en een "beest". Door het bij elkaar brengen van deze twee werelden liet Herg√© duidelijk zien dat er in de huidige wereld niet veel veranderd is ten opzichte van de geschiedenis. Het avontuur werd overigens drie keer herschreven. Na de verschijning in Le Petit Vingti√®me tussen 15 arpil 1937 en 16 juni 1938 werd het boek voor het eerst gepubliceerd door Casterman aan het einde van 1938. De eerste editie bestond uit 124 zwart/wit pagina's. In 1943 verscheen er een gekleurde versie met 62 pagina's. In dit album waren verschillende wijzigingen aangebracht. Later, in 1965, is er weer een nieuwe versie geschreven en getekend. Dit was het resultaat van de druk die Kuifjes uitgever in Engeland, Methuen, op Herg√© uitoefende. Het boek was nog steeds niet in het Engels vertaald en vanuit het Britse standpunt zaten er wat onnauwkeurige details in. Er werden heel wat veranderingen gemaakt in dit album. De kleding werd aangepast aan de huidige situatie, voertuigen werden aangepast en sommige plaatsnamen werden gewijzigd. Deze veranderingen hebben het originele plot niet gewijzigd, maar ze hebben er wel effect op. Ons zicht op het verhaal is enorm veranderd. Bijvoorbeeld de scene waar er verwarring is over een sleutel voor de brandweer garage is veel meer overtuigend in de originele versie. Het feit dat brandweerlieden met zulke moderne apparatuur niet een goede toegang hebben tot hun eigen garage is gewoon ongelooflijk. Ook de scene waar Kuifje op de televisie de bokkesprongen van Jansen & Janssen ziet is niet echt geloofwaardig. Vliegtuigen en televisies waren veel gebruikelijker in 1965 dan toen, in de eerste versie, in 1937.

De Geheimzinnige Ster

De Geheimzinnige Ster

De geheimzinnige ster was de eerste van de Avonturen van Kuifje die getekend werd om uitgegeven te worden als Casterman kleuren album. Het idee om Kuifje in kleur uit te geven werd in 1936 aan Herg√© voorgesteld. Hij antwoorde door voor te stellen om wat kleuren pagina's in te voegen in de zwart/wit albums, hij deed dit ook voor het eerste in de albums De Blauwe Lotus en heruitgaven van Kuifje in in Amerika en Sigaren van de Farao. Door het tekort aan papier tijdens de oorlog moest Casterman aan Herg√© vragen om zijn verhalen in kleur te schrijven en om zich strict aan het 62-pagina-formaat te houden voor De avonturen van Kuifje. Om dit formaat te behouden moesten de boeken die geschreven waren v√≥√≥r de oorlog aangepast worden. Om die werkzaamheden aan te kunnen startte Herg√© een soort "studio" op die dit soort werkzaamheden aankon. Dit was tegelijk ook het begin van Herg√©s toekomstige studio's. Hij gebruikte deze kans ook om de vertellende vorm en de komische effecten te verbeteren in voorgaande avonturen van Kuifje. Ondanks al zijn werk kon De geheimzinnige ster pas eind 1942 worden uitgegeven in zijn nieuwe formaat, de avonturen De zwarte rotsen, Het gebroken oor en De krab met de gulden scharen waren toen al bijna klaar om uitgegeven te worden. Bij hun publikatie waren de kleuren uitgaven onmiddelijk een succes, en dat zijn ze vandaag de dag nog steeds! In deze uitgave was het onmogelijk om een bij de tijd passend onderwerp te kiezen, dit in verband met de bezetting van Belgi√ę. Herg√© moest toen een onderwerp kiezen wat helemaal die tijd niet aan de orde was: De zoektocht naar een meteoriet. Maar het verhaal stond niet zo ver van de realiteit als het leek. Het was niet moeilijk om de uitleg van de oorlog en de gevolgen daarvan voor het grote publiek te ontdekken in De geheimzinnige ster. Er zijn verschillende aanwijzigingen te vinden van censuur in het boek. In De zwarte rotsen en Kuifje in Amerika was Herg√© al eerder in aanraking gekomen met de censor, een gewaarschuwd man telt voor 2! Bijvoorbeeld: De wetenschappers die deelnamen in de Europese Organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek kwamen allemaal uit Middeneuropese of neutrale landen. In de eerste uitgave van het boek kwam de rivaliserende expeditie aan onder de Amerikaanse vlag. Herg√© moest deze vlag in de uitgave van 1954 veranderen in de vlag van het fictieve land Sao Rico. Iets anders dat Herg√© enorm dwarszat was de naam die hij moest geven aan de financierder van de rivaliserende expeditie. Blumenstein had wat Joodse klanken en ondertonen, dus werd dit in de nieuwe editie veranderd in Bohlwinkel, waarvan hij dacht dat deze vriendelijker klonk. Later kwam hij erachter dat ook dit een Joodse achternaam was. Het zat hem ook dwars dat hij geen model had gebruikt voor de tekeningen van het expeditieschip De Aurora, dit kwam in het volgende album naar voren.

De zeven kristallen bollen

De zeven kristallen bollen

De eerste aflevering van Kuifje en Kapitein Haddock's expeditie naar de Tempel van de Zon is overschaduwd met een enge sfeer. Teruggaan naar een vloek waar hij al een keer eerder mee in aanraking kwam in Sigaren van de Farao en waar Hergé verder ging in De geheimzinnige ster, in dit album ging Hergé magische sprookje verder dan welk ander album ook in de richting van het bovennatuurlijke. Aanwijzigingen en acties brachten rare aanvallen teweeg en vreemde situaties die het verhaal naar een climax leidde bij verschillende professoren. De keuze voor een bepaalde villa in het verhaal is een vreemd verhaal op zich. Hergé, die nu veel waarde hecht aan de belangrijkheid en de perfectheid van de omgeving in zijn avonturen, ging met Edgar Pierre Jacobs naar het theater om schetsen te maken voor de theateromgeving eerder in zijn verhaal, ook was hij heel precies in het tekenen van Professor Bergamot's villa in de scene waar het boek duidelijkheid gaf. Hergé beschreef het als volgt: "Jacobs vond een geschikte villa, niet erg ver van mij en ook nog in Boitsfort. We gingen bij het huis zitten en maakten schetsen zonder ons ergens om druk te maken; het zou makkelijk zijn om een verklaring te geven aan een voorbijganger, als die daar om zou vragen. Toen ons werk klaar was wilden we stil vertrekken, alleen op dat moment stonden er opeens 2 grijze auto's vol met Duitse soldaten die ons tot stilstand brachten aan de voorzijde van de villa. De villa bleek overgenomen en bezet door de SS! Als ze ons een paar minuten eerder hadden aangehouden, terwijl we zaten te tekenen, hadden we waarschijnlijk een spervuur van vragen gekregen tijdens een ondervraging. Na de bevrijding was het niet aan de Duitsers om nog vragen te stellen. In september 1944 mocht geen journalist die werkte voor een nieuwsblad of krant iets publiceren omdat deze hadden samengewerkt met hun tijdens de overname. Hergé hoorde hier ook bij omdat hij toen werkte voor Le Soir vanaf 1940.

Raket naar de maan

Raket naar de maan

Het lange verhaal, dat begon in Kuifje magazine op 30 maart 1950, was iets totaal anders dan alle ruimte verhalen tot dan toe. Er kwamen geen monster of maanmannetjes in voor, geen verrassende feit, maar een erg precieze verwachting van de eerste maanlanding, vele jaren later. Hergé besloot al vroeg om de hulp in te schakelen van experts op dit gebied. Hij schreef aan zijn goede vriend, Dr Bernard Heuvelmans, over de mogelijkheden en moeilijkheden van dit moeilijk onderwerp. Na een paar maanden stelde Heuvelmans een plan voor dat hij had geschreven samen met de redacteur van Kuifje magazine. Deze eerste versie van het verhaal vond plaats in de Verenigde Staten, ook keerde hierin Professor Kalys terug, uit De geheimzinnige ster. Professor Kalys speelt nu een schurk die op geld belust is en die de raket wil hebben om een diamant te kopen voor de actrice Rita Hayworth. Hergé maakte gebruik van goed gedocumenteerd werk om als basis te dienen voor een plan. Toch moet hij steeds zijn goede vriend Dr Heuvelmans raadplegen over de technishe aspecten van het avontuur. Een gedetailleerd model van de raket werd gestuur naar Professor Alexandre Ananoff voor goedkeuring ervan. Deze had het boek L'astronautique geschreven. De raket kon compleet uit elkaar gehaald worden om dat deel te kunnen bekijken waar de personen op dat moment in zaten. Hergé, die er niet omheen kon om wetenschappelijke verklaringen te geven in het verhaal, introduceerde grappige elementen om de jonge lezer toch niet te vervelen. De humor van Kapitein Haddock bijvoorbeeld die tot vreemde en voorla komische situaties leidt. Kijk maar naar het gesprek die hij heeft met de ingenieur Frank Woolf: Wolff: "Ja...als een U235 atoom splijt, komen er 2 of 3 neutronen vrij. Eén van deze 2 wordt opgenomen door een U238 atoom, wat dan direct zal veranderen in plutonium...Maar de andere neutronen.....Waar zullen zijn naartoe gaan...?" Kapitein Haddock: "Ja, daar ben ik ook bang voor." Wolff: "Beperkt tot het grafiet dat om hem heen zit, gaan ze door met opstapelen, en eindigen ze met verwarmen van het U235 atoom. Deze, op zijn beurt zal weer splijten in 2 of 3 andere neutronen, snap je?" Kapitein Haddock: "Natuurlijk, het is gewoon kinderspel.." De rol van Kapitein Haddock is van cruciaal belang in deze dialoog. Het geeft de lezers die er niets van snappen een sympathiek en begrijpelijk gevoel. Dit is een goed voorbeeld van het verschil tussen Hergé en andere striptekenaars, die misschien te serieus worden. Raket naar de maan, wat is geschreven op een wetenschappelijk basis, was een moeilijk boek om te schrijven voor de jongere lezers, maar Hergé deed het voortreffelijk. Hij kon nu verder gaan met het echte avontuur in Mannen op de maan.

Vlucht 714

Vlucht 714

In het boek dat begint in Tintin magazine op 27 september 1966, leek het erop alsof Herg√© terugging naar een avontuur met een echt verhaal over een kaping, dreigementen, vliegtuigen en explosies door het hele verhaal heen. Het is uiteindelijk zeker niet een traditioneel avontuur geworden. Herg√© gaat door met het vertellen over bepaalde personen en groepen mensen, deze keer gaat het over de inwoners. Rastapopoulos is de eerste die zo'n proces ondergaat. Het lijkt erop alsof Herg√© lang heeft gewacht op zo'n karakter. "When all was said and done, I realised that Allan and Rastapopoulos were pathetic figures. I discovered this after giving Rastapopoulos the attire of a de luxe cowboy; he appeared to me to be so grotesque dressed up in that manner that he ceased to impress me.", vertelde hij tegen verslaggeefster Numa Sadoul. √Č√©n van de meest interessante zaken van Vlucht 714 is de verschijning van de miljonair Laszlo Carreidas. Hij schijnt de man te zijn die nooit lacht. Ook is hij de fabrikant van Carreidas vliegtuigen en de producent van Sani Cola, en nog vele andere producten. Netzoals Wolff in de avonturen op de maan is Carreidas een ambitieuze man. In een Engelstalig interview vertelde Herg√© hetvolgende: "With Carreidas, I departed from the concept of good and bad. Carreidas is one of the goodies of the story. It does not matter that he is not an attractive personality. He is a cheat by nature. Look at the discussion between him and Rastapopoulos when, under the truth serum, they both boast of their worst misdeeds.....A good example for small children: the rich and respected man, who gives a lot to charity, and the bandit in the same boat!....That's not very moral." Aan het einde van het verhaal ontmoeten we Mik Kanrokitoff. Hij kan door middel van telepathie in contact komen met andere wezens. Herg√©s interesse in psychology is een tijdje bekend geweest, aan het einde van het verhaal vraagt hij zich ook af of er nog buitenaardse wezens bestaan. Toch fantaseert hij niet teveel. Hij laat wel vliegende schotels zien, maar hij laat er niemand uitstappen. Het enige waar Herg√© de lezers mee achter laat is een stukje metaal in de broekzak van professor Zonnebloem...

Door Wesley Hendrick i.s.m kuifje.startspot.nl
Hosting en scripting door: MPlay.nl
Er staan 16 links op deze pagina.
Opmerkingen of suggesties?